خر تو خر ...
آخر این نوشته احتمالا شما هم با من همعقیده خواهید بود که برای این مطلب بهتر از این نمیشه عنوان پیدا کرد!
اول می خوام راجع به یکی از بهترین جاهایی که میشه توحش ایرانی جماعت رو دید اشاره کنم. خواهش می کنم الکی مثل دولتمردان بی شعور عزیزمون هم هندونه زیر بغل امت نفهم ایران نذارین، از بس گفتن که ملت فهیم، ملت با فرهنگ چند هزار ساله، ملت قدر شناس و این ... شعر ها، همه هم باورشون شده که فهم و شعور و فرهنگ، همین رفتار نابخردانه و احمقانه هر روز اونهاست! خودمونیم، وقتی که مثل حیوانات رفتار می کنیم و ازمون تعریف می کنن، ما هم باورمون میشه که این کارها دقیقا منطبق با انسانیته دیگه!
بگذریم. کافیه یه روز اول خط اتوبوسهای BRT که بخاطر اونا آقای قالیباف امتیاز گرفته و شده جزء یکی از یازده شهردار برتر دنیا، برین تا بتونین میزان توحش و نفهمی هموطنان عزیزتونو ببینین! فکر نمی کنم بهتر از ونجا بشه جایی خوی وحشیگری و حیوانیت انسان نماها رو دید. ملتی که به بهترین وجه نشون میدن باید بالای سرشون چوب که نه (چون چوب دیگه جواب نمی ده) تیرآهن باشه تا به ساده ترین قوانین شهروندی عمل کنن. حالا بیا بشین پای صحبتشون، همه آخر فرهنگ و کلاس خودشونو می دونن. انرژی هسته ای هم که یادمون نرفته، حق مسلم این ملت بی شعوره!
یک پرده دیگه. همه کم و بیش راجع به دو دره بازی کارمندان دولت شنیدیم، اینکه کار نمی کنن، ول ول می چرخن و آخر ماه حقوقشونو می گیرن و هزار تا حرف دیگه. ولی بابا، بخش خصوصی هم بهتر از این نیست! شید باورش سخت باشه، ولی آخر مرداد ماه در شرکت ما که در یک ماه گذشته کارمندانش سر جمع ۴/١ روز هم کار نکردن (بخدا نکردن - یکیش خود من که مثلا یکی از آدمهای با وجدان 
و کاری مجموعه هستم) باید به اندازه پول یک آپارتمان به کارمندان مفتخورش حقوق بده. این هم یک نمونه از اون مقوله خر تو خر. و جالب تر هم اینکه با هر کسی صحبت کنی، میگه من کلی کار می کنم و زحمت می کشم! فقط نمی دونم چرا این وسط شرکت بدبخت بازدهی اش فقط ضرره!
بقیه جاهایی هم که توی ردیف صنفی ما کار می کنن همینن. تازه مال ما جزء بهترین هاست! انقدر خر تو خر، که مبهوت می مونی چطور این مراکز دارن به حیاتشون ادامه میدن. خلاصه اینکه ... (به حرفم رسیدین یا نه؟)
) باشه، میره و اولین راهی که به ذهنش می رسه رو انتخاب می کنه و کار رو از اون طریق انجام می ده. نتیجه اش هم این میشه که اون راه حل اول همیشه بهترین راه حل نیست و این وسط خودش کلی اذیت میشه.
ولی چه میشه کرد؟
. خانمی را در جایی دیدم و اینبار از طرف مادرم اقدامات صورت گرفت! رفته بود و صحبت کرده بود و قرار ملاقاتی گذاشتیم و ...
. چه میشه کرد، خداوند قیافه تعریف نشده رو هم تعریف نشده آفریده! پس قابل دوست داشتن نیست. دیگه بقیه اش بیفایده بود، از پرسه زدن توی میلاد نور و بعدش هم کافی شاپ ... باید حدس می زدم که از من خوشش نیومده ولی خب، نزدم! و ادامه دادیم تا زمانی که گفت دینش با من فرق می کنه. نمی دونم واقعا راست می گفت یا نه، ولی یه جورایی فکر می کنم خواسته بود که منو بپیچونه و دیده بود بهترین راهش که خیلی هم به من برنخوره، همینه که بگه چون تو مسلمونی نمیتونیم با هم زندگی کنیم. هرچند که من ترجیح می دادم حقیقتش رو بشنوم، ولو اینکه برای من زیاد خوشایند نباشه.
